Allochtoon (persoon)

Een allochtoon (Oudgrieks: ἄλλος, ander, vreemd en χθών, aarde) is iemand die buiten het geboorteland of dat van recente voorouders woont. Autochtonen wonen in hun geboorteland of dat van hun recente voorouders.

Volgens het Genootschap Onze Taal wordt het woord "sinds de jaren negentig (...) hoe langer hoe meer als stigmatiserend ervaren". De Nederlandse overheid gebruikt het woord sinds 2016 minder vaak. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) kozen er voor om het woord te schrappen, en spreken eerder van een 'inwoner met een migratieachtergrond'.

Hoewel het begrip in de Haagse politieke kringen van de jaren 1960 al niet onbekend was, raakte het pas in 1971 beter bekend dankzij een rapport van de sociologe Hilda Verwey-Jonker voor het Nederlandse ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk (CRM) als beoogde vervanging van het tot dan toe gangbare woord immigrant. Feitelijk was het bedoeld als eufemisme voor mensen die buiten Nederland geboren zijn (hieronder viel dus ook de bevolking van de overzeese gebieden). Hoewel de term later als beleidstaal ging gelden voor iedereen van wie één of beide ouders niet in Nederland is geboren, doelde Verwey-Jonker specifiek op Nederlanders met een niet-westerse afkomst. Voor Verwey-Jonker was de beweegreden voor deze keuze "de duidelijke herkenbaarheid van de hier besproken groepen. Deze berust in vele gevallen op een opvallend uiterlijk - met name de huidskleur - en in sommige gevallen op de vreemde, voor weinig Nederlanders verstaanbare taal".