Arthur Rudolph

Arthur Louis Hugo Rudolph (Stepfershausen, Meiningen, 9 november 1906 – Hamburg, 1 januari 1996) was een Duitse raketgeleerde die werkte aan de V2-raket. Na de oorlog werkte hij voor het Amerikaanse raketprogramma en stond hij aan de wieg van de Saturnus V-raket die reizen naar de maan van 1969 tot 1973 mogelijk maakte. Hij was lid van de nazi-partij. Na de oorlog werd hij vanwege zijn expertise naar Amerika gehaald.

Rudolph, afkomstig uit een boerenfamilie, studeerde drie jaar aan een technische school in Schmalkalden. Na enkele banen in Bremen en Berlijn studeerde hij van 1928 tot 1930 aan de Technische Universiteit Berlijn. In 1930 werkte hij bij Heylandt-Werke, waar hij raket-pionier Max Valier leerde kennen. Met Walter Riedel werkte hij aan Valiers raket-projecten. Nadat Valier bij een explosie van een prototype om het leven kwam, verbood Paulus Heylandt verdere raket-experimenten, maar Rudolph ging met Riedel en Alfons Pietsch verder en kwam met een verbeterde en veiligere versie van Valiers prototype. Heylandt liet zijn verbod varen en Pietsch ontwikkelde een raket-auto. Vanwege de hoge kosten werd dit project stopgezet.

In 1931 werd Rudolph lid van de NSDAP. Ook was hij korte tijd lid van de SA. Op 20 april 1940 werd Rudolph benoemd tot SS-Hauptsturmführer (reserve).