Coronacertificaat
document waarin de COVID-19-status van de houder staat
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Waarom dit trending is
Interest in “Coronacertificaat” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Categorised under Wetenschap & natuur, this article fits a familiar pattern. Interest in science articles on Wikipedia often follows major discoveries, published studies, or tech industry news.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Belangrijkste punten
- Een coronacertificaat , ook wel coronapas(poort) of coronatoegangsbewijs , is een officieel document dat tijdens de coronapandemie in verschillende landen werd ingevoerd, en waarmee de overheid bevestigt dat de houder geen (of een beperkt) COVID-19-besmettingsrisico vormt voor anderen.
- De voorwaarden, rechten en geldigheidsduur van het certificaat variëren van land tot land.
- De maatregel raakte bekend als het 2G-beleid : gevaccineerd of genezen.
- De eerste hedendaagse certificaten bestaan sedert 1935.
- Het EU-coronacertificaat is een papieren of digitaal bewijs in de vorm van een QR-code, dat iemand tegen COVID-19 is ingeënt, negatief op corona is getest, of van COVID-19 is hersteld.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaEen coronacertificaat, ook wel coronapas(poort) of coronatoegangsbewijs, is een officieel document dat tijdens de coronapandemie in verschillende landen werd ingevoerd, en waarmee de overheid bevestigt dat de houder geen (of een beperkt) COVID-19-besmettingsrisico vormt voor anderen. Het certificaat kan gebaseerd zijn op een volledige vaccinatie, een recente test, een doorgemaakte COVID-19-infectie, of een combinatie daarvan (3G-beleid: gevaccineerd, genezen of getest). De voorwaarden, rechten en geldigheidsduur van het certificaat variëren van land tot land. Eind 2021 werden de vereisten in sommige landen verscherpt, en was een negatieve test niet langer voldoende. De maatregel raakte bekend als het 2G-beleid: gevaccineerd of genezen.
Reeds in de 18e eeuw kregen burgers een schriftelijke reistoelating wanneer er geen besmettingsgevaar was, of ze een bepaalde ziekte hadden doorgemaakt. De eerste hedendaagse certificaten bestaan sedert 1935.
Door de Europese Unie is bij Verordening 2021/953 een digitaal COVID-Certificaat (EUDCC) ingevoerd (Engels: EU Digital COVID Certificate; Frans: Certificat Numérique Européen COVID; Duits: Digitales EU-COVID-Zertifikat). Het EU-coronacertificaat is een papieren of digitaal bewijs in de vorm van een QR-code, dat iemand tegen COVID-19 is ingeënt, negatief op corona is getest, of van COVID-19 is hersteld.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
