Gisèle Pelicot

Gisèle Pelicot (geboren als Gisèle Marie Françoise Guillou, Villingen, 7 december 1952) is een Franse gepensioneerde leidinggevende in de industriële logistiek, die in 2024 bekend werd als internationaal feministisch icoon door bij te dragen aan het doorbreken van het taboe rond seksueel geweld. Ze was het slachtoffer van jarenlang systematisch seksueel misbruik door haar toenmalige echtgenoot Dominique Pelicot en tientallen andere mannen, via haar toenmalige echtgenoot. In de omvangrijke Mazan-verkrachtingszaak in 2024 besloot Pelicot afstand te doen van haar recht op anonimiteit, zodat het proces openbaar plaatsvond. Met deze keuze wilde zij bijdragen aan het doorbreken van het taboe rond seksueel geweld en gendergerelateerd geweld en het publieke debat hierover stimuleren.

Gisèle Marie Françoise Guillou werd geboren in Villingen, in het toenmalige Franse bezettingsgebied in Duitsland, waar haar vader als beroepsmilitair was gestationeerd. Op vijfjarige leeftijd verhuisde zij met haar gezin naar Frankrijk. Toen zij negen jaar oud was, overleed haar moeder aan kanker. Op negentienjarige leeftijd ontmoette zij Dominique Pelicot, met wie zij in april 1973 trouwde. Het echtpaar kreeg drie kinderen. Na ruim vijftig jaar huwelijk werd hun echtscheiding in 2024 afgerond, kort voor de aanvang van het strafproces tegen haar ex-echtgenoot.

Na enkele jaren van tijdelijk werk begon Pelicot haar loopbaan bij Électricité de France (EDF), het grootste elektriciteitsbedrijf van Europa. Zij bekleedde daar diverse functies en sloot haar carrière af als leidinggevende binnen een logistieke afdeling die verantwoordelijk was voor de bevoorrading van kerncentrales.