Inname van Den Briel

De Inname van Den Briel vond plaats op 1 april 1572, waarbij de watergeuzen het stadje Den Briel, thans Brielle, veroverden op het aldaar gelegerde koninklijke Spaanse garnizoen. Het is een van de bekendste gebeurtenissen van de Tachtigjarige Oorlog en daarmee in de vaderlandse geschiedenis van Nederland.

De geuzen, die sinds de komst van Alva de zee op waren gegaan, verbleven met enkele schepen in de haven van Dover, waar zij eten konden krijgen en/of handelen, tot koningin Elizabeth hen in het voorjaar van 1572 beval te vertrekken. Dit gebeurde op bevel van Alva. Een van de geuzen op deze vloot was Arent van Duivenvoorde, die een belangrijke rol zou spelen bij de uiteindelijke inname van de stad.

Aanvankelijk wilden de watergeuzen naar Texel of Vlieland varen om vandaar uit mogelijk een aanval op Enkhuizen te beramen. Prins Willem van Oranje had zijn zinnen op deze stad gezet vanwege de belangrijke waarde die de stad toen had. Hij had in het verleden al tevergeefs meermaals gepoogd om de stad in te nemen met zijn watergeuzen. Een vijfentwintigtal schepen probeerden bij Texel aan te meren, wat mislukte vanwege een sterke noordwestenwind en navigatiefouten. Hierdoor voeren de schepen naar de Hollandse kust, specifiek bij de monding van de Maas, vlakbij Den Briel. Dit was tegen de zin van zowel Lumey als Willem van Oranje zelve, maar zij besloten om er alsnog heen te varen. Het Spaanse garnizoen dat er normaal verbleef, was op dat moment afwezig en er was slechts een kleine groep Spaanse soldaten overgebleven. Een veerman, Jan Koppestok, zag de geuzenvloot en roeide naar de schepen toe. Op de vraag van de geuzen of er veel Spanjaarden in het stadje waren, antwoordde hij dat men ze makkelijk aan zou kunnen.