Jan Willem Erisman
Nederlands onderzoeker
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Waarom dit trending is
Interest in “Jan Willem Erisman” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Categorised under Technologie, this article fits a familiar pattern. wt.cat.technology.1
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Belangrijkste punten
- Jan Willem Erisman (Utrecht, 14 augustus 1961) is een Nederlandse wetenschapper.
- Daarnaast is hij sinds 2023 voorzitter van de Wetenschappelijke Klimaatraad, een onafhankelijke raad die in 2022 werd opgezet en het kabinet adviseert over klimaatbeleid.
- In 1992 promoveerde hij op het proefschrift 'Atmospheric deposition of acidifying compounds in the Netherlands' aan de Universiteit Utrecht.
- In 2003 begon hij bij Energieonderzoek Centrum Nederland in Petten waar hij zich richtte op luchtkwaliteit, biomassa en milieuonderzoek.
- Sinds 2020 werkt hij als hoogleraar Milieu en Duurzaamheid aan de Universiteit Leiden.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaJan Willem Erisman (Utrecht, 14 augustus 1961) is een Nederlandse wetenschapper. Hij is sinds 2020 hoogleraar Milieu en Duurzaamheid aan de Universiteit Leiden, binnen het Centrum voor Milieuwetenschappen Leiden (CML). Daarnaast is hij sinds 2023 voorzitter van de Wetenschappelijke Klimaatraad, een onafhankelijke raad die in 2022 werd opgezet en het kabinet adviseert over klimaatbeleid.
Jan Willem Erisman heeft na de MAVO en HAVO de HTS opleiding Chemische technologie gevolgd in Voorburg. In 1992 promoveerde hij op het proefschrift 'Atmospheric deposition of acidifying compounds in the Netherlands' aan de Universiteit Utrecht.
Na zijn studie werkte hij bij de Universiteit Utrecht en bij het RIVM waarbij hij ammoniakconcentratiemetingen deed, emissiekaarten maakte en verspreidingsmodellen ontwikkelde. In 2003 begon hij bij Energieonderzoek Centrum Nederland in Petten waar hij zich richtte op luchtkwaliteit, biomassa en milieuonderzoek.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
