Mastiek (hars)
De hars werd in de schilderkunst vroeger veel gebruikt als vernis in de olieverftechniek
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Waarom dit trending is
Interest in “Mastiek (hars)” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Categorised under Bedrijf & economie, this article fits a familiar pattern. wt.cat.business.2
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Belangrijkste punten
- Mastiek is de hars die afkomstig is van de mastiekboom Pistacia lentiscus .
- Op de wereldmarkt is ook een bruinige kwaliteit onder de naam Mastic Bombay te koop.
- Mastiek was ook de naam van stopverf voor glasramen, maar dit vulmiddel bestond uit krijtpoeder en lijnolie of sojaolie.
- Het heeft een refractie-index van ongeveer 1,535 en een soortelijk gewicht van 1,074.
- Het gebruik van de hars is bekend vanaf de zestiende eeuw; de gele harstranen werden verzameld en als zodanig verkocht, waarna de kunstenaar er zelf vernis van maakte door oplossing in alcohol of terpentijn.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaMastiek is de hars die afkomstig is van de mastiekboom Pistacia lentiscus. In de Europese Unie is de naam beschermd en gereserveerd voor mastiek van het Griekse eiland Chios. Op de wereldmarkt is ook een bruinige kwaliteit onder de naam Mastic Bombay te koop.
De hars werd in de schilderkunst vroeger veel gebruikt als vernis in de olieverftechniek, maar is tegenwoordig grotendeels vervangen door vernissen die niet na-gelen. Mastiek was ook de naam van stopverf voor glasramen, maar dit vulmiddel bestond uit krijtpoeder en lijnolie of sojaolie. Mastiekhars is een triterpenoïde. Het heeft een refractie-index van ongeveer 1,535 en een soortelijk gewicht van 1,074. Het smeltpunt ligt rond 100 °C.
Het gebruik van de hars is bekend vanaf de zestiende eeuw; de gele harstranen werden verzameld en als zodanig verkocht, waarna de kunstenaar er zelf vernis van maakte door oplossing in alcohol of terpentijn. De beste kwaliteit kwam van oudsher van het eiland Chios. In de negentiende eeuw kwam er een commerciële productie op gang; mastiekvernis werd toen veel helderder.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
