Sam Olij

Simon Paulus (Sam) Olij (Amsterdam, 5 oktober 1900 – aldaar, 4 augustus 1975) was een Nederlands amateurbokser. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medaille. Olij was in de Tweede Wereldoorlog een beruchte politieagent en Jodenjager.

Hij was zoon van Lijsje Wals en Cornelis Olij, die in 1908 naar Landsmeer vertrokken. Vanaf 1929 woonde hij weer in Amsterdam (met korte perioden elders). Hijzelf was getrouwd met Willempje Hottentot. Zonen Jan Olij en Kees Olij werden eveneens bokser.

Olijs naam komt in de jaren twintig voor in de Nederlandse pers, als amateurkampioen van Amsterdam in 1922, 1925 en 1926. In dat laatste jaar werd hij ook Nederlands amateurkampioen zwaargewicht (hij zou dat in de jaren dertig nog een aantal keer herhalen). Hij bokste toen internationaal met wedstrijden in Kopenhagen, Oslo en Krefeld. In 1928, toen Amsterdam gastheer was van de Olympische Spelen, verloor hij in de kwartfinales van het zwaargewicht (tot 91 kilogram) van de latere olympisch kampioen Rodriques Jurado uit Argentinië. Olij maakte deel uit van een zeskoppige selectie, onder wie Ben Bril, Bep van Klaveren en Karel Miljon, die onder leiding stond van trainer Theo Huizenaar. Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen mocht hij als vlaggendrager de Nederlandse vlag binnendragen. Hij was toen amateurbokser, die voltijd politieagent was en in die hoedanigheid ook wel namens die politie bokste tegen andere (buitenlandse) politieboksclubs. In 1940 was hij zo bekend dat hij een klein rolletje speelde in Ergens in Nederland; hij liet daarin zijn spierballen zien aan Fien de la Mar.