Sedov (schip, 1921)

De Sedov (Russisch: Седов) is een zeilschip. Het werd aanvankelijk Magdalene Vinnen II genoemd en daarna Kommodore Johnson. Sinds 1945 is het Russisch en heet het Седов. Met deze naam wordt de marineofficier en poolonderzoeker Georgi Sedov geëerd. De stalen viermastbark met hulpmotor is het grootste traditionele zeilschip dat nog in de vaart is. De thuishaven was lang Moermansk maar is sinds 2017 Kaliningrad.

De Sedov liep in 1921 als de Duitse Magdalene Vinnen II van stapel op de Krupp Germaniawerf in Kiel. Haar naam had ze te danken aan de eerste eigenaar Carl Vinnen die zijn dochter vernoemde. Rederij F. A. Vinnen uit Bremen was door de Eerste Wereldoorlog en het Verdrag van Versailles al haar schepen kwijtgeraakt, de Magdalene Vinnen II vormde onderdeel van een nieuwe vloot. De reder vond een hulpmotor eigenlijk niet nodig, maar liet zich door de werf en het Rijkscomité voor de herbouw van de Duitse koopvaardijvloot overtuigen er toch een in te laten bouwen.

Het schip maakte op 1 september 1921 zijn eerste reis voor de Duitse rederij. Het vervoerde steenkool van Cardiff naar Buenos Aires. De Magdalene Vinnen II werd veel gebruikt om salpeter uit Chili en graan uit Australië naar Duitsland te vervoeren. In 1936 werd ze verkocht aan de Norddeutscher Loyd, die het onder de naam Kommodore Johnsen als vrachtvarend opleidingsschip gebruikte. Daartoe werden verblijven voor 50 tot 60 officieren in opleiding ingebouwd. Op de terugtocht van zijn eerste reis als Kommodore Johnsen zond het schip op 3 maart 1937 een noodsignaal uit wegens zware slagzij, nadat de lading tijdens een orkaan was gaan schuiven. Een Duitse tanker gooide olie op de golven, en toen ook de wind ging liggen, kon de lading worden gestabiliseerd. Het schip maakte in 1939 voorlopig haar laatste reis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het opgelegd te Bremerhaven.