Stinkdieren

De stinkdieren (Mephitidae) (Engels: skunks) vormen een familie uit de orde van de roofdieren (Carnivora). De familie omvat twaalf soorten in vier geslachten, die verspreid over Noord- en Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië leven. De familie werd traditioneel beschouwd als onderfamilie van de marterachtigen (Mustelidae), maar uit DNA-analyse is gebleken dat stinkdieren een aparte familie vormen. Het bekendste stinkdier is de gestreepte skunk (Mephitis mephitis) uit Noord-Amerika.

Stinkdieren zijn overwegend nachtdieren die hun naam danken aan de manier waarop ze zichzelf verdedigen. Als een stinkdier zich ernstig bedreigd voelt, spuit hij een zeer stinkende vloeistof over zijn vijand. Het stinkdier waarschuwt zijn belager voordat hij de vloeistof spuit. Zijn wit-zwarte vacht laat hij bewegen. Meestal is dit genoeg om zijn tegenstanders te verjagen. De anale geurklieren van het stinkdier kunnen verwijderd worden en dan kan het stinkdier gehouden worden als huisdier zonder zijn verzorgers te bespuiten. In sommige landen is het verboden de klieren te verwijderen. Stinkdieren zijn vatbaar voor rabiës. Met rabiës besmette stinkdieren zijn overdag actief en vertonen sterk afwijkend en agressief gedrag. Gewoonlijk zijn (jonge en gezonde) stinkdieren speels en nieuwsgierig. Gezonde stinkdieren vertonen zelden agressief gedrag.

Stinkdierspray bestaat voornamelijk uit drie lichte thiolen: (E) 2-buteen-1-thiol, 3-methyl-1-butaanthiol, en 2-quinolinemethaanthiol, en hun acetylthio-esters. Deze verbindingen kunnen door het menselijke reukorgaan al bij concentraties van slechts 10 delen per miljard worden waargenomen.