Symfonie nr. 1 (Mahler)

De Eerste Symfonie, in D-groot van de componist Gustav Mahler componeerde hij grotendeels tussen 1887 en 1888, terwijl hij dirigent was van Opera van Leipzig. Hij incorporeerde elementen uit eerdere composities, met name zijn Lieder eines fahrenden Gesellen, waarmee hij een van de eersten was die het lied als muzikale vorm verenigde met de symfonie. Werd het bij de eerste uitvoeringen nog betiteld als een "symfonisch gedicht", verwees Mahler er in latere briefwisseling steevast naar als een symfonie. Het stuk werd voor het eerst opgevoerd in 1889 te Boedapest, maar het werd niet goed ontvangen.

Een van de bijzonderheden is het stuk Blumine, dat stamt uit een eerdere compositie, de overigens verloren gegane Der Trompeter von Säckingen. Mahler voegde Blumine toe als tweede deel van zijn symfonie maar schrapte het later, wellicht omdat de kritieken op dit stuk het felst waren, of op aansporing van zijn vrouw. Tegenwoordig wordt het nog zelden opgevoerd en eerder als een apart stuk dan als onderdeel van deze symfonie.

Nog opvallend is het derde deel, dat begint met een bewerking van het volksliedje Broeder Jacob. De vermenging van volkse elementen met de "hogere" muziekvorm, behoorde tot Mahlers signatuur.