Antoni Kieniewicz

Antoni Michał Kieniewicz (ur. 16 czerwca 1941 w Warszawie jako Andrzej Kieniewicz, zm. 13 grudnia 2022 tamże) – polski kartograf, duchowny katolicki, prezbiter.

Urodził się w czasie II wojny światowej w Warszawie. Po wojnie mieszkał z rodzicami przez krótki czas w Bydgoszczy, a następnie w Milanówku pod Warszawą, gdzie ukończył szkołę podstawową. Po przeprowadzce w 1955 do Warszawy uczył się w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana, gdzie w 1958 r. zdał maturę. Rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Łączności. Po dwóch latach zdecydował się studiować geografię, początkowo na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu (1961 r.), a następnie, od drugiego roku na Uniwersytecie Warszawskim w Instytucie Biologii i Nauk o Ziemi. Pracę magisterską obronił w 1967 r. z tematu: Ogólnogospodarcza szkolna mapa województwa bydgoskiego w skali 1:250 000 pod kierunkiem doc. dra hab. Lecha Ratajskiego. W tym samym roku rozpoczął pracę w Państwowym Przedsiębiorstwie Wydawnictw Kartograficznych, gdzie pracował zgodnie z wykształceniem na stanowisku redaktora map, a przez pewien czas także w Dziale Produkcyjno-Handlowym przedsiębiorstwa. W trakcie pracy w zawodzie kartografa opracował wiele tytułów map szkolnych, ogólnogeograficznych, turystycznych, planów miast, map i atlasów samochodowych oraz tematycznych. Był również autorem artykułu Plany Warszawy w latach 1949–1979 opublikowanego w „Kronice Warszawy” nr 2/42, s. 164–175 z 1980 r. W pierwszej połowie lat 90. XX wieku był jednym z prekursorów w PPWK S.A. cyfrowego opracowania map w programach graficznych, w miejsce dotychczasowego ręcznego ich kreślenia. W 2001 przeszedł na emeryturę.