Boris Szczerbina

Boris Jewdokimowicz Szczerbina (ros. Борис Евдокимович Щербина, ur. 5 października 1919 w Debalcewie, zm. 22 sierpnia 1990 w Moskwie) – radziecki działacz partyjny i państwowy, członek KC KPZR (1976–1990), minister budownictwa przemysłu naftowego i gazowego ZSRR (1973–1984), zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR (1984–1989), Bohater Pracy Socjalistycznej (1983).

Od 1937 studiował w Instytucie Inżynierii Transportu Kolejowego w Charkowie, 1939 wstąpił do WKP(b). Uczestnik wojny ZSRR z Finlandią 1939–1940. W 1942 ukończył studia i został wybrany sekretarzem Obwodowego Komitetu Komsomołu w Charkowie, jednak wkrótce przeniósł się do pracy w KC Komsomołu w Moskwie. Po napaści Niemiec na ZSRR zajmował się organizacją wojskowego transportu kolejowego. Od 1944 ponownie był pracownikiem organów partyjnych, w 1948 ukończył Szkołę Partyjną przy KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy (KP(b)U). 1951–1955 sekretarz, a 1955–1961 II sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Irkucku. W czasie gdy zajmował stanowiska partyjne w Irkucku, ukończono budowę elektrowni wodnej w Irkucku (1958), zbudowano elektrownię wodną w Bracku (1954), założono miasta Angarsk i Szelechow i oddano do użytku Kombinat Petrochemiczny w Angarsku (1955). 1961–1973 I sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Tiumeni. Od 11 grudnia 1973 do 13 stycznia 1984 minister budowy przemysłu naftowego i gazowego ZSRR. Od 13 stycznia 1984 do 7 czerwca 1989 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR. Nadzorował działalność ministerstwa przemysłu naftowego, ministerstwa przemysłu gazowego, ministerstwa energetyki, ministerstwa przemysłu węglowego i ministerstwa geologii. 1962–1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 6 do 11 kadencji.