Brunon Drywa
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Brunon Drywa” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Sudden spikes in Wikipedia readership generally point to a newsworthy event or emerging public conversation that piques widespread curiosity.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Brunon Drywa (ur.
- 18 grudnia 1970 w Gdyni) – polski robotnik, pracownik portu w Gdyni.
- Życiorys Syn Józefa i Rozalii, pochodził z Tuchlinka na Kaszubach.
- W latach 1956–1958 odbył zasadniczą służbę wojskową.
- Na początku lat sześćdziesiątych wziął ślub, mieszkał z rodziną w wynajętym pokoju w kaszubskich Sierakowicach, skąd dojeżdżał do pracy w Gdyni.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaBrunon Drywa (ur. 20 lipca 1936 w Tuchlinku, zm. 18 grudnia 1970 w Gdyni) – polski robotnik, pracownik portu w Gdyni. Śmiertelnie postrzelony w czasie wydarzeń grudniowych 1970.
Syn Józefa i Rozalii, pochodził z Tuchlinka na Kaszubach. W 1954 w Orłowie skończył szkołę zawodową, zostając ślusarzem. W latach 1956–1958 odbył zasadniczą służbę wojskową. W 1958 zatrudnił się w Zarządzie Morskiego Portu Gdynia, gdzie pracował jako sztauer (zajmował się załadunkiem i rozładunkiem towarów). Na początku lat sześćdziesiątych wziął ślub, mieszkał z rodziną w wynajętym pokoju w kaszubskich Sierakowicach, skąd dojeżdżał do pracy w Gdyni. W 1963 zamieszkał z rodziną w gdyńskim Małym Kacku. W 1968 ukończył kurs dźwigowego. W 1970 rodzina otrzymała nowe, trzypokojowe mieszkanie w bloku w gdyńskiej Chyloni. Jeden pokój wynajęli marynarzowi pracującemu w Polskich Liniach Oceanicznych.
17 grudnia 1970 ok. godz. 5:30 Brunon Drywa został trafiony pociskiem przez strzelających żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego na przystanku Szybkiej Kolei Miejskiej Gdynia Stocznia, po jego przyjeździe rano do pracy w porcie. Zmarł w szpitalu następnego dnia. Pozostawił żonę Stefanię oraz dzieci Romana, Gabrielę i Mariolę. Pochowano go 19 grudnia 1970 potajemnie, nocą na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 69, rząd 50, numer 5). Był jedną z 18 śmiertelnych ofiar wydarzeń grudniowych w Gdyni (w całym kraju zginęło 45 osób).
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
