Dagmara Pawełczyk-Woicka
polska sędzia i urzędniczka, przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa (neo-KRS)
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Dagmara Pawełczyk-Woicka” spiked on Wikipedia on 2026-07-19.
When a Wikipedia article trends this sharply, it usually reflects a noteworthy real-world event—whether breaking news, a cultural milestone, or a viral discussion driving collective curiosity.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Dagmara Pawełczyk-Woicka (ur.
- Organ ten został ukształtowany w trybie, w którym wyboru sędziowskiej części Rady dokonał Sejm, co jest przedmiotem sporu prawnego o jego konstytucyjność.
- Kształciła się podyplomowo w zakresie prawa cywilnego w Polskiej Akademii Nauk (2009).
- Od 1998 asesorka sądowa, a od 2000 sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie.
- Pięciokrotnie bez powodzenia ubiegała się o delegację do sądów wyższej instancji.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaDagmara Pawełczyk-Woicka (ur. 5 października 1970 w Krynicy-Zdroju) – polska sędzia i urzędniczka państwowa, w latach 2022–2026 przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa, określanej w piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie jako tzw. neo-KRS. Organ ten został ukształtowany w trybie, w którym wyboru sędziowskiej części Rady dokonał Sejm, co jest przedmiotem sporu prawnego o jego konstytucyjność.
W 1995 została absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; promotorem jej pracy magisterskiej był Kazimierz Zawada. Kształciła się podyplomowo w zakresie prawa cywilnego w Polskiej Akademii Nauk (2009). Po odbyciu aplikacji sądowej, w 1997 zdała egzamin sędziowski. Od 1998 asesorka sądowa, a od 2000 sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie. Początkowo orzekała w wydziale rodzinnym i nieletnich, a od 2004 w wydziale cywilnym. Pięciokrotnie bez powodzenia ubiegała się o delegację do sądów wyższej instancji. Od 2000 należała do Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”, a od 2009 do 2016 pozostawała wiceprezeską jego krakowskiego oddziału. W 2018 wykluczona z tej organizacji w związku z ubieganiem się o miejsce w tzw. neo-KRS. Stowarzyszenie uznało jej działanie za sprzeczne z zasadami etyki sędziowskiej oraz celami „Iustitii”, które polegają na obronie niezależności sądownictwa.
W okresie rządów PiS, w latach 2006–2008 i 2016–2018 oddelegowana do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie pracowała m.in. nad systemem losowego przydziału spraw sędziom oraz nad nowelizacją ustaw o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury i ustroju sądów powszechnych. W styczniu 2018 oddelegowana do Sądu Okręgowego w Krakowie, w którym objęła stanowisko prezeski zastępując Beatę Morawiec. W 2020 została sędzią tego sądu. 10 października 2022 zakończyła kierowanie krakowskim sądem okręgowym.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0