Edward Stachura

Edward Jerzy Stachura, ps. „Sted” (ur. 18 sierpnia 1937 w Charvieu, zm. 24 lipca 1979 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz. Należał do tzw. pokolenia „Współczesności”. Zaliczany do grona poetów wyklętych.

Urodził się w rodzinie polskich emigrantów, Stanisława i Jadwigi Stachurów, w Charvieu (jako miejsce urodzenia podawał również Pont-de-Cheruy i Reveil), w departamencie Isère, w regionie Rodan-Alpy (wschodnia Francja). Rodzice Stachury wyjechali do Francji w poszukiwaniu pracy, mieszkali tam 26 lat, w tym przez 6 początkowych lat tułali się po kraju w poszukiwaniu zatrudnienia. Edward był drugim dzieckiem, Stachurowie wychowywali jeszcze Ryszarda, Elianę i Jana. Otrzymał imiona Jerzy Edward (w merostwie zapisano to jako Georges Edouard). Zmiany na Edward Jerzy dokonał dopiero w Polsce (w 1974 roku).

Stachura od najmłodszych lat wykazywał talent do rysunku. Matka wspominała, że jeszcze podczas pobytu we Francji dziewięcioletni Edzio wraz z kolegą wymalowali ściany niedalekiej kafejki, wprawiając w zachwyt bywalców. Wspomnienia z dzieciństwa zawarte są w opowiadaniu Jak mi było na Mazurach (1962). Języka polskiego Stachura nauczył się we Francji, w polskiej szkole, do której uczęszczał w czwartki (dzień wolny od nauki). Rodzina wróciła do Polski w listopadzie 1948. Początkowo chcieli osiąść w Gliwicach, lecz zmienili plany i zamieszkali w Łazieńcu, niedaleko Aleksandrowa Kujawskiego. Tam po rodzicach matka odziedziczyła dom i kawałek pola. Dzieciństwo spędzone we Francji i nauka francuskiego miały spory wpływ na styl przyszłego poety.