Elżbieta Granowska
królowa Polski, trzecia żona Władysława Jagiełły
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Elżbieta Granowska” spiked on Wikipedia on 2026-06-03.
Sudden spikes in Wikipedia readership generally point to a newsworthy event or emerging public conversation that piques widespread curiosity.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Elżbieta z Pilczy (Pilicy) Granowska (ur.
- jako trzecia żona Władysława Jagiełły, wojewodzianka sandomierska, starościanka ruska i sandomierska, generałówna-starościanka wielkopolska.
- Była jedynym dzieckiem Ottona z Pilczy i Jadwigi Melsztyńskiej.
- Po śmierci ojca, która nastąpiła przed 5 września 1385 r.
- Zamek w Smoleniu).
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaElżbieta z Pilczy (Pilicy) Granowska (ur. ok. 1370, zm. 12 maja 1420 w Krakowie) – królowa Polski od 1417 r. jako trzecia żona Władysława Jagiełły, wojewodzianka sandomierska, starościanka ruska i sandomierska, generałówna-starościanka wielkopolska.
Urodziła się około 1370 r. Była jedynym dzieckiem Ottona z Pilczy i Jadwigi Melsztyńskiej. Jej ojciec był bliskim współpracownikiem króla Kazimierza Wielkiego oraz sprawował urzędy starosty i wojewody. Po śmierci ojca, która nastąpiła przed 5 września 1385 r., stała się spadkobierczynią olbrzymiego majątku: odziedziczyła dobra łańcuckie oraz Pilicę (zob. Zamek w Smoleniu). W okresie niepełnoletności Elżbiety kuratelę nad nią sprawowała jej matka Jadwiga, która w 1386 r. została matką chrzestną króla Władysława Jagiełły.
Najpewniej po 9 maja 1389 r. Elżbieta została porwana i zaślubiona przez śląskiego rycerza i tenutariusza kruszwickiego Wisła Czambora, syna Henryka Czambora z Kazanowa i Księginic. W dawnej literaturze uważano go za przedstawiciela czesko-morawskiego rodu Wisenburgów. Król Władysław II Jagiełło wysłał jej na ratunek Jana z Jičina, pana z Kravař, który przed 14 grudnia 1390 uwolnił Elżbietę.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
