Gabriel Narutowicz
pierwszy prezydent Polski, inżynier
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Gabriel Narutowicz” spiked on Wikipedia on 2026-07-19.
When a Wikipedia article trends this sharply, it usually reflects a noteworthy real-world event—whether breaking news, a cultural milestone, or a viral discussion driving collective curiosity.
At GlyphSignal we surface these trending signals every day—transforming Wikipedia’s vast pageview data into actionable insights about global curiosity.
Kluczowe wnioski
- Gabriel Narutowicz (ur.
- 16 grudnia 1922 w Warszawie) – polski inżynier hydrotechnik, elektryk, wolnomularz, pierwszy prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (1922).
- Profesor Politechniki w Zurychu, minister robót publicznych, minister spraw zagranicznych.
- Życiorys Pochodził ze Żmudzi, z tamtejszej szlachty herbu własnego.
- Jako postępowy ziemianin, jeszcze przed ogłoszeniem (22 stycznia 1863) manifestu powstańczego Rządu Narodowego, zapowiadającego uwłaszczenie chłopów, zniósł w swoich dobrach ziemskich pańszczyznę.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaGabriel Narutowicz (ur. 17 marca?/29 marca 1865 w Telszach, zm. 16 grudnia 1922 w Warszawie) – polski inżynier hydrotechnik, elektryk, wolnomularz, pierwszy prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (1922). Kawaler Orderu Orła Białego.
Profesor Politechniki w Zurychu, minister robót publicznych, minister spraw zagranicznych. Został zastrzelony przez zamachowca w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Pochodził ze Żmudzi, z tamtejszej szlachty herbu własnego. Ojciec, Jan Narutowicz – pełnił urząd sędziego powiatowego ziemskiego, był właścicielem wsi Brewiki na Żmudzi. Jako postępowy ziemianin, jeszcze przed ogłoszeniem (22 stycznia 1863) manifestu powstańczego Rządu Narodowego, zapowiadającego uwłaszczenie chłopów, zniósł w swoich dobrach ziemskich pańszczyznę. Za udział w powstaniu styczniowym został skazany na rok więzienia. Wcześnie osierocił Gabriela – zmarł rok po jego urodzeniu. Matką Gabriela Narutowicza była Wiktoria ze Szczepkowskich, trzecia żona Jana Narutowicza. To ona przejęła ciężar wychowania synów po śmierci męża. Jako kobieta wykształcona i zafascynowana filozofią oświecenia, wywarła duży wpływ na poglądy młodego Gabriela. W 1873 postanowiła przenieść się do Lipawy, aby uchronić swych synów przed nauką w szkole rosyjskiej, gdzie po upadku powstania styczniowego nasiliła się fala rusyfikacji. Brat – Stanisław, obywatel Republiki Litewskiej, był członkiem tymczasowego litewskiego parlamentu – Taryby i jego podpis widnieje na Deklaracji Niepodległości Litwy ogłoszonej przez Tarybę 16 lutego 1918 roku.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
