Marek Markiewicz

Marek Sławomir Markiewicz (ur. 16 marca 1952 w Łodzi) – polski polityk, prawnik i dziennikarz, adwokat, poseł na Sejm I i III kadencji. Kandydat na urząd prezydenta RP w wyborach w 1995.

W 1973 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie następnie pracował jako asystent do 1979. W 1980 przystąpił do „Solidarności”. Był członkiem zarządu regionu związku oraz delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „S” w Gdańsku. Do grudnia 1981 pracował jako dziennikarz w ośrodku TVP w Łodzi. Za działalność opozycyjną został zwolniony z pracy w telewizji po wprowadzeniu stanu wojennego. Od 1982 do 1988 pracował jako taksówkarz. W tym okresie kontynuował działalność opozycyjną w niejawnych strukturach związku, pisał artykuły do prasy podziemnej, pełnił dyżury prawnicze w ośrodku pomocy osobom pozbawionym pracy przy parafii Najświętszego Zbawiciela w Łodzi. W latach 1989–1991 był redaktorem naczelnym łódzkiego ośrodka TVP, następnie do 1992 wiceprezesem Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”.

W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji, który uzyskał z listy związkowej. Był również członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji od 19 kwietnia 1993 do 23 września 1994, a także jej pierwszym przewodniczącym (do 1 marca 1994). Zasiadał w KRRiT z nominacji prezydenta Lecha Wałęsy. Po podpisaniu koncesji dla telewizji Polsat został przez niego odwołany z funkcji przewodniczącego – jak później stwierdził NSA – z naruszeniem prawa. Takie postępowanie prezydenta nazwano „falandyzacją prawa”. W 1995 zgłosił swą kandydaturę w wyborach prezydenckich jako kandydat popierany początkowo przez Partię Republikanie. Zebrał wymagane 100 tys. podpisów poparcia i został zarejestrowany przez Państwową Komisję Wyborczą. Wycofał się jeszcze przed I turą wyborów, popierając wówczas Lecha Wałęsę.