Order Kalatrawy

Order Rycerski Kalatrawy, Order Wojskowy Kalatrawy (hisz. Orden de Caballería de Calatrava, Orden Militar de Calatrava), pierwotnie Zakon Rycerski Kalatrawy lub Kalatrawensi – utworzony jako zakon rycerski w 1158 roku, założony w Kastylii przez opata Rajmunda z cysterskiego opactwa Fitero, od 1487 podporządkowany władcom hiszpańskim, a od XIX wieku istniejący jako odznaczenie honorowe nadawane przez królów hiszpańskich. Jeden z czterech hiszpańskich orderów rycerskich (Kalatrawy, Montezy, Alkantary i Św. Jakuba).

W 1147 Alfons VII, król Kastylii, zdobył zamek Kalatrawa (his. Calatrava), strzegący drogi pomiędzy Toledo a Kordobą. Początkowo osadził w nim templariuszy. Ci jednak bojąc się, że nie podołają zadaniu, zrzekli się odpowiedzialności. Król zmuszony był szukać wśród swych poddanych kogoś, kto przejąłby odpowiedzialność za Calatravę. Wkrótce zgłosił się Rajmund, opat cysterskiego klasztoru w Fitero w Nawarze. Nowy król Kastylii Sancho III scedował zamek na rzecz Rajmunda i jego następców w 1158 roku. Cystersi z Calatravy połączyli służbę wojskową z regułą cysterską.

W roku 1164 papież Aleksander III uznał zakon i nadał mu regułę cysterską z dodanym obowiązkiem walki z niewiernymi. Reguła została ostatecznie potwierdzona przez papieża Innocentego III i kapitułę generalną cystersów w 1199 roku. Zakon podlegał opactwu w Morimond.