Palaeoloxodon antiquus
wymarły gatunek ssaka
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Palaeoloxodon antiquus” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Sudden spikes in Wikipedia readership generally point to a newsworthy event or emerging public conversation that piques widespread curiosity.
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Kluczowe wnioski
- Palaeoloxodon antiquus (także Elephas antiquus , zwany słoniem leśnym) – wymarły gatunek słonia, który przez niemal cały plejstocen zasiedlał Europę.
- Samiec osiągał 4,1 metra wysokości, ważył około 10 ton, był nie tylko jednym z największych gatunków słoni, jaki kiedykolwiek żył, ale również jednym z największych znanych ssaków.
- lat temu, natomiast jego potomkowie na Tilos żyli jeszcze 4 tys.
- W okresach lodowcowych wycofywał się na południe kontynentu, podczas interglacjałów opanowywał tereny północne.
- antiquus lub pokrewnych gatunków o zredukowanych w wyniku skarłowacenia rozmiarach.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaPalaeoloxodon antiquus (także Elephas antiquus, zwany słoniem leśnym) – wymarły gatunek słonia, który przez niemal cały plejstocen zasiedlał Europę.
Było to zwierzę nawet dwa razy większe od dzisiejszych słoni, o bardzo dużych i prostych ciosach. Samiec osiągał 4,1 metra wysokości, ważył około 10 ton, był nie tylko jednym z największych gatunków słoni, jaki kiedykolwiek żył, ale również jednym z największych znanych ssaków. Najdłużej przetrwał prawdopodobnie na Półwyspie Iberyjskim, gdzie wyginął 33–34 tys. lat temu, natomiast jego potomkowie na Tilos żyli jeszcze 4 tys. lat temu.
Zapis kopalny dowodzi, że Palaeoloxodon antiquus zamieszkiwał całą Europę, łącznie z Wielką Brytanią, choć prawdopodobnie bez Irlandii i północnej Fennoskandii. W okresach lodowcowych wycofywał się na południe kontynentu, podczas interglacjałów opanowywał tereny północne. Wyspy Morza Śródziemnego zasiedlała w plejstocenie cała gama podgatunków P. antiquus lub pokrewnych gatunków o zredukowanych w wyniku skarłowacenia rozmiarach. Najmniejszy z nich, Palaeoloxodon falconeri (Elephas falconeri), osiągał w kłębie zaledwie metr wysokości. Ssaki te wymarły zapewne podczas kolonizacji wysp przez pierwszych ludzi w czasach historycznych.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
