Piotr Pogonowski
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Piotr Pogonowski” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
When a Wikipedia article trends this sharply, it usually reflects a noteworthy real-world event—whether breaking news, a cultural milestone, or a viral discussion driving collective curiosity.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Piotr Pogonowski (ur.
- Pułkownik Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w latach 2015–2016 pełniący obowiązki szefa, a w latach 2016–2020 szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w latach 2020–2026 członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego.
- Na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji tej samej uczelni na podstawie napisanej pod kierunkiem Henryka Ciocha rozprawy pt.
- Tam też na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt.
- 7 października 2010 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaPiotr Pogonowski (ur. 27 listopada 1973 w Siedlcach) – polski prawnik, urzędnik państwowy i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych. Pułkownik Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w latach 2015–2016 pełniący obowiązki szefa, a w latach 2016–2020 szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w latach 2020–2026 członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego.
W 1997 ukończył studia prawnicze i historyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji tej samej uczelni na podstawie napisanej pod kierunkiem Henryka Ciocha rozprawy pt. Status prawny organów postępowania upadłościowego uzyskał w 2001 stopień naukowy doktora. Tam też na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. Zakaz reformationis in peius w postępowaniu cywilnym otrzymał w 2004 stopień doktora habilitowanego. 7 października 2010 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w postępowaniu cywilnym, zajmując się m.in. postępowaniem upadłościowym, egzekucyjnym i zabezpieczającym.
W latach 1999–2002 pracował w służbach legislacyjnych Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W latach 2003–2005 był głównym specjalistą ds. orzecznictwa w Sądzie Najwyższym. W latach 2006–2007 był dyrektorem Biura Obsługi Prawnej i Zastępstwa Procesowego w Ministerstwie Finansów, a następnie do 2008 dyrektorem Biura Prawnego w Służbie Wywiadu Wojskowego. W latach 2008–2010 zajmował stanowisko dyrektora gabinetu szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
