Program Artemis

Program Artemis – program eksploracji Księżyca realizowany przez amerykańską Narodową Agencję Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, formalnie ustanowiony w 2017 roku na mocy Space Policy Directive 1. Celem programu jest lądowanie człowieka na Księżycu – po raz pierwszy od czasu misji Apollo 17 z 1972 roku – a w dłuższej perspektywie utworzenie trwałej bazy księżycowej. Program ten ma również stanowić kluczowy etap przygotowań do przyszłych załogowych misji na Marsa.

Dwa główne elementy programu Artemis wywodzą się z anulowanego programu Constellation: statek kosmiczny Orion (wyposażony w Europejski Moduł Serwisowy zamiast pierwotnie planowanego modułu produkcji amerykańskiej) oraz boostery rakietowe rakiety Space Launch System, które zostały pierwotnie opracowane na potrzeby rakiety Ares V. Pozostałe komponenty programu, takie jak planowana stacja orbitalna Lunar Gateway oraz system lądowania załogowego Human Landing System, znajdują się w fazie rozwoju i są realizowane we współpracy agencji rządowych oraz prywatnych przedsiębiorstw sektora kosmicznego, w ramach międzynarodowych Porozumień Artemis oraz kontraktów rządowych.

Program Artemis jest zorganizowany wokół serii misji kosmicznych realizowanych z wykorzystaniem rakiety nośnej Space Launch System. Poszczególne misje kosmiczne mają stopniowo rosnąć pod względem złożoności i są planowane w odstępach co najmniej rocznych. NASA oraz jej partnerzy zaplanowali misje od misji Artemis 1 do misji Artemis 4, przy czym proponowane są również kolejne etapy programu. Każda z tych misji koncentruje się na starcie rakiety Space Launch System wynoszącej statek kosmiczny Orion. Misje po Artemis 2 będą uzależnione od misji wspierających realizowanych przez partnerów NASA oraz od dodatkowych statków kosmicznych pełniących funkcje pomocnicze.