Stanisław Cejrowski

Stanisław Cejrowski (ur. 22 maja 1939 w Skórczu, zm. 14 kwietnia 2009 w Elblągu) – polski animator i działacz jazzowy.

Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Janusza St. Pasierba w Pelplinie (matura w 1956). Studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Już w czasie studiów rozpoczął działalność na polu muzyki, kierując Studenckim Studiem Radiowym. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Elblągu w Zakładach Mechanicznych „Zamech”. Razem z młodymi inżynierami z zakładu pracy oraz z młodzieżą szkolną – sympatykami jazzu – we wrześniu 1962 roku założył EL-Klub Jazzu Tradycyjnego przy Galeri El. Klub mieścił się w podziemiach ruin kościoła Najświętszej Marii Panny (obecnie klub „Krypta”). W Klubie a potem w Domu Kultury dał się poznać jako bardzo rzutki organizator i animator życia muzycznego.

W 1964 zorganizował tam pierwszy na świecie Międzynarodowy Konkurs Kopert Płyt Jazzowych, do jury zaprosił kilka osobistości ze świata jazzu, m.in. Lubomíra Dorůžkę z Czechosłowacji, Romana Waschko i Jana Byrczka z Polskiej Federacji Jazzowej. Gdy w 1965 Federacja uzyskała koncesję Ministerstwa Kultury, Cejrowski stanął na czele Biura Koncertowego, które zostało niebawem przekształcone w Agencję Koncertową. Był też razem z Janem Byrczkiem organizatorem kolejnych festiwali Jazz Jamboree, na których w latach 70. występowały największe gwiazdy – jak np. Charles Mingus, Elvin Jones, McCoy Tyner – 1974, Stan Getz – 1978, Benny Goodman – 1976, Sonny Rollins i big bandy prowadzone przez takich muzyków jak Woody Herman – 1976, 1977 i 1979, Stan Kenton – 1976, Duke Ellington – 1977, Buddy Rich – 1977, Clark Terry – 1978, Thad Jones i Mel Lewis – 1978 itd.