Stanisław Gomułka

Stanisław Gomułka (ur. 10 września 1940 w Krężołach, zm. 18 lipca 2026) – polski ekonomista i fizyk, doktor nauk ekonomicznych, w 2008 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.

Ukończył Uniwersytet Warszawski; w 1962 uzyskał na UW tytuł zawodowy magistra z zakresu fizyki teoretycznej, a w 1967 stopień doktora nauk ekonomicznych. W latach 1970–2005 pracował w Katedrze Ekonomii w London School of Economics. Był wykładowcą i badaczem w różnych instytucjach akademickich, w tym na Uniwersytecie Columbia, Uniwersytecie Harvarda, University of Pennsylvania oraz Stanford University w USA, holenderskim Institute for Advanced Studies i Central European University na Węgrzech. W pracy naukowej zajmował się zagadnieniami z zakresu wzrostu gospodarczego, makroekonomii i porównawczych systemów ekonomicznych.

W latach 80. był konsultantem Międzynarodowego Funduszu Walutowego, OECD i Komisji Europejskiej. W 1989 został doradcą polskiego rządu i członkiem zespołu, który zaprojektował polskie programy reform w czasie przełomowej fazy transformacji (tzw. plan Balcerowicza). W latach 1989–1995 i 1998–2002 pracował jako doradca w polskim Ministerstwie Finansów, w okresie 1995–1998 był doradcą Prezesa Narodowego Banku Polskiego. W latach 1989–1995 był także oficjalnym polskim negocjatorem z MFW w sprawie wszystkich programów makroekonomicznych, a w latach 1990–1992 negocjował z Klubem Paryskim i Klubem Londyńskim plan redukcji polskiego długu. Pod koniec 1991 doradzał także Jegorowi Gajdarowi i jego zespołowi w sprawie reform w Rosji. Od 2002 do 2007 był głównym ekonomistą PZU. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie oraz członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk.