Władysław II Jagiełło
król Polski i wielki książę litewski, założyciel dynastii Jagiellonów
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Władysław II Jagiełło” spiked on Wikipedia on 2026-07-20.
Categorised under Osoby, this article fits a familiar pattern. wt.cat.people.2
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Władysław II Jagiełło (lit.
- 1 czerwca 1434 w Gródku) – założyciel dynastii Jagiellonów, wielki książę litewski i książę witebski w latach 1377–1381 i 1382–1401, od 1386 iure uxoris król Polski, najwyższy książę litewski 1401–1434.
- Ojciec królów Władysława III i Kazimierza IV, dziad kanonizowanego Kazimierza.
- Objął tron wielkoksiążęcy w Wilnie po śmierci ojca w 1377.
- 14 sierpnia 1385 roku zawarł z Koroną Królestwa Polskiego unię w Krewie, zobowiązując się do przyjęcia chrztu, chrystianizacji Litwy oraz poślubienia królowej polskiej Jadwigi w zamian za tron polski, który objął rok później.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaWładysław II Jagiełło (lit. Jogaila, biał. Уладзіслаў II Ягайла, ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – założyciel dynastii Jagiellonów, wielki książę litewski i książę witebski w latach 1377–1381 i 1382–1401, od 1386 iure uxoris król Polski, najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn wielkiego księcia Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Ojciec królów Władysława III i Kazimierza IV, dziad kanonizowanego Kazimierza.
Był najdłużej panującym polskim monarchą. Objął tron wielkoksiążęcy w Wilnie po śmierci ojca w 1377. Początkowo wspierany przez swego stryja Kiejstuta, później popadł z nim w konflikt i pozbawił wszelkiej władzy. 14 sierpnia 1385 roku zawarł z Koroną Królestwa Polskiego unię w Krewie, zobowiązując się do przyjęcia chrztu, chrystianizacji Litwy oraz poślubienia królowej polskiej Jadwigi w zamian za tron polski, który objął rok później. W 1401 powierzył bezpośrednią władzę na Litwie swojemu stryjecznemu bratu, księciu Witoldowi, zachowując tytuł najwyższego księcia Litwy (supremus dux Lituaniae).
Prowadził liczne wojny z Zakonem Krzyżackim w tym wielką wojnę (1409–1411) i dowodził zwycięskimi wojskami polsko-litewskimi w bitwie pod Grunwaldem. Pokojami toruńskim i melneńskim uregulował stosunki Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego z Krzyżakami, dzięki czemu Polska umocniła znacznie pozycję polityczną w Europie, np. na soborze w Konstancji. Za cenę przywilejów jedleńsko-krakowskich wywalczył sukcesję tronu polskiego dla syna Władysława.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
