Władysław Mazurkiewicz (morderca)
polski przestępca
GlyphSignal keeps some article pages out of search while editorial context is expanded.
Dlaczego to jest na topie
Interest in “Władysław Mazurkiewicz (morderca)” spiked on Wikipedia on 2026-07-21.
Sudden spikes in Wikipedia readership generally point to a newsworthy event or emerging public conversation that piques widespread curiosity.
GlyphSignal tracks these patterns daily, turning raw Wikipedia traffic data into a curated feed of what the world is curious about. Every spike tells a story.
Kluczowe wnioski
- Władysław Mazurkiewicz (ur.
- 29 stycznia 1957 tamże) – polski wielokrotny morderca, zwany Eleganckim mordercą , Pięknym Władkiem lub Upiorem z Krakowa .
- Oskarżony o sześć zabójstw, został stracony przez powieszenie.
- Biskupim 14, a przez jakiś czas miał też mieszkanie w Warszawie.
- Pierwszego morderstwa dokonał najprawdopodobniej w 1940 roku na osobie pochodzenia żydowskiego.
Source note: This page combines GlyphSignal analysis with attributed reference material from Wikipedia. GlyphSignal adds trend context, traffic history, categorization, and editorial interpretation. See how we build these pages.
Source summary
WikipediaWładysław Mazurkiewicz (ur. 31 stycznia 1911 w Krakowie, zm. 29 stycznia 1957 tamże) – polski wielokrotny morderca, zwany Eleganckim mordercą, Pięknym Władkiem lub Upiorem z Krakowa. Jego zbrodnie miały być popełniane z pobudek materialnych. Oskarżony o sześć zabójstw, został stracony przez powieszenie.
Mieszkał w Krakowie przy pl. Biskupim 14, a przez jakiś czas miał też mieszkanie w Warszawie. Przed sądem udowodniono mu sześć zabójstw. Pierwszego morderstwa dokonał najprawdopodobniej w 1940 roku na osobie pochodzenia żydowskiego. Zwłoki dwóch ostatnich ofiar zostały odnalezione pod posadzką wynajętego garażu przy ul. Marchlewskiego 49 w Krakowie (obecnie al. Beliny-Prażmowskiego).
Przypuszczano, że Mazurkiewicz był informatorem gestapo, a po wojnie – szpiclem i prowokatorem Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Jednakże Instytut Pamięci Narodowej, badając jego sprawę, nie natrafił na żadne dokumenty potwierdzające te przypuszczenia. Bezkarność zapewniała mu przychylność prokuratorów oraz swoista nietykalność, wynikająca ze strachu przed domniemanymi protektorami. Mówiono, że ci, którzy wiedzieli, że jest mordercą, sądzili, że wykonuje wyroki swych mocodawców.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0
