Twierdza Bač

Zamek Bač (srb. Бачка тврђава / Bačka tvrđava, węg. Bácsi vár) – ruiny średniowiecznego zamku, znajdującego się w Baču (węg. Bács), w serbskiej prowincji autonomicznej Wojwodina.

Zamek został wybudowany w latach 1338–1342 przez węgierskiego króla Karola Roberta, choć już wcześniej istniały w tym miejscu budowle obronne. Zamek powstał z cegły na niewielkiej wyspie, w meandrze rzeki Mostonga, na planie pięciokąta. Mury obronne wzmacniały okrągłe baszty. Pośrodku południowego wału znajdowała się brama, po której nie ma obecnie widocznych śladów. Dostęp do twierdzy był możliwy przez zwodzone mosty, a sam zamek określany był jako twierdza wodna. Ze wszystkich stron otaczała ją rzeka, a dojazd do niej odbywał się zwodzonym mostem. Od połowy XV wieku został przebudowywany i pełnił rolę punktu obronnego na południowych granicach Węgier.

Rozległe prace nad przebudową zamku przeprowadził arcybiskup Petrus de Varda w latach 1490–1495. Odnowił zamek i miasto, ale także poszerzył rzekę Mostonga, aby umożliwić statkom z Dunaju dopłynięcie do zamku. Przy tej okazji wzmocniono system obronny, dodając elementy dostosowane do walki artyleryjskiej, a jednocześnie dobudowano pałac w pobliżu północnej wieży, w którym znajdowały się kamienne rzeźby wykonane w duchu wczesnego renesansu. Większy kompleks osadniczy, w którego północnej części znajdował się zamek, oddzielony fosą, był otoczony wałami z palisadami i miał tylko ceglaną bramę na wschodzie.